منابع صنعتي الكلها

الكلها ، موادي اين چنين مهم در شيمي آليفاتيك ، نه تنها بايد از نظر واكنشها بسيار گوناگون و تنوع پذير باشند، بلكه به مقدار زياد و با قيمت ارزان نيز بايد قابل تهيه باشند. براي بدست آوردن الكلهاي سبك كه تكيه‌گاه سنتز آلي آليفاتيك هستند، سه روش اصلي وجود دارد، روشهايي كه مي‌توانند همه منابع مواد آلي را مورد استفاده قرار دهند. يعني نفت ، گاز طبيعي ، زغال سنگ و زيست توده. اين سه روش عبارتند از:

آبداركردن آلكنهاي بدست آمده از كراكينگ نفت.

فرايند السك از آلكنها ، مونوكسيد كربن و هيدروژن.

تخمير كربوهيدراتها.

علاوه بر اين سه روش اصلي ، روشهاي ديگري نيز با كاربرد محدود وجود دارند. بعنوان مثال ، متانول از هيدروژن‌دار كردن كاتاليزوري مونوكسيد كربن بدست مي‌آيد. مخلوط هيدروژن و مونوكسيد كربن با نسبت ضروري از واكنش آب با متان ، آلكانهاي ديگر ، يا زغال سنگ در دماي بالا بدست مي‌آيد.

خواص فيزيكي الكلها

دماي جوش

در ميان هيدروكربنها ، به نظر مي‌رسد كه عوامل تعيين كننده دماي جوش ، عمدتا وزن مولكولي و شكل مولكول باشند. در الكلها ، با افزايش تعداد كربن ، دماي جوش بالا مي‌رود و با شاخه‌دار كردن زنجير ، دماي جوش پايين مي‌آيد، اما نكته غير عادي در مورد الكلها اين است كه آنها در دماي بالا به جوش مي‌آيند. اين دماي جوش بسيار بالاتر از دماي جوش هيدروكربنها با وزن مولكولي يكسان است و حتي از دماي جوش بسياري تركيبها با قطعيت قابل ملاحظه بالاتر است.

دماي جوش بالاي آنها ، به علت نياز به انرژي بيشتر براي شكستن پيوندهاي هيدروژني است كه مولكولها را در كنار هم نگه داشته‌اند.