شیمی و آزمایشگاه

شيمي سبز

 فرآيندهاي جديد در آزمايشگاه ها مي تواند از ايجاد آلاينده هاي صنعتي جلوگيري كند، و محصولات جديدي كه دوستدار محيط زيست هستند توليد كنند. اين فن آوري رو به رشد، استفاده از مواد خطرناك در طراحي و توليد را به حداقل مي رساند؛ بنابراين، روشي اساسا متفاوت براي كاهش آلودگي عرضه مي كند.

شرول پلرين

شرول پلرين براي دفتر برنامه هاي اطلاعات بين المللي وزارت امور خارجه ايالات متحده مقالات علمي مي نويسد.

اصطلاح شيمي سبز در رابطه با طراحي محصولات و فرآيندهاي شيميايي است كه توليد و استفاده از مواد خطرناك را كاهش داده يا كاملا از بين مي برد. اين روش در ايالات متحده با تصويب قانون جلوگيري از آلودگي در سال 1990 آغاز شد. اين قانون پايه گذار سياست هاي دولتي ايالات متحده براي كاهش يا جلوگيري از آلودگي در منشاء آن، هر كجا كه امكان پذير باشد، بود.

اين قانون همچنين راهي براي اجراي اقداماتي فراتر از آن چه توسط برنامه هاي سازمان محافظت از محيط زيست (EPA) ايالات متحده انجام مي شود، و برنامه ريزي استراتژي هاي خلاقانه براي محافظت از سلامتي انسان ها و محيط زيست فراهم كرد. طبق اين قانون، كاهش آلودگي در منشاء " اساسا متفاوت و مطلوب تر از مديريت زباله و كنترل آلودگي است."

پس از تصويب اين قانون، اداره جلوگيري از آلودگي و مواد سمي آژانس محافظت از محيط زيست (OPPT) ايده ايجاد يا بهبود محصولات و فرآيندهاي شيميايي جهت كاهش خطرات آنها را در دست بررسي قرار داد. در سال 1991، OPPT يك برنامه آزمايشي را آغاز كرد. طبق اين برنامه، براي اولين بار، كمك مالي به پروژه هاي تحقيقاتي مربوط به جلوگيري از آلودگي در توليد مصنوعات شيميايي عرضه شد. از آن زمان تا كنون، برنامه شيمي سبز سازمان محافظت از محيط زيست (تارنماي آن به زبان انگليسي: http://www.epa.gov/greenchemistry) با دانشگاه ها، صنايع، ديگر آژانس هاي دولتي، و سازمان هاي غير دولتي همكاري نزديكي براي جلوگيري از آلودگي از طريق اجراي شيمي سبز ايجاد كرده است.