چسب
ديد كلي
ساخت و مصرف چسب از گذشته رايج بوده است. در قديم ، از موادي چون قير و صمغ درختان به عنوان چسب استفاده مي‌كردند. در تمام قرون گذشته و همچنين قرن نوزدهم چسب‌ها منشاء حيواني و يا گياهي داشته‌اند. چسب‌هاي حيواني بطور عمده بر مبناي كلوژن ماماليام Mammaliamبودند كه پروتئين اصلي پوست ، استخوان و رگ و پي است و چسب‌هاي گياهي از نشاسته و دكسترين دانه‌هاي گندم ، سيب زميني و برنج تهيه مي‌شدند.
كاربردهاي متنوع چسب
از قرن نوزدهم بتدريج با پيدايش چسب‌هاي سنتتيك ساخته شده در صنعت پليمر ، چسب‌هاي سنتي و گياهي و حيواني از صحنه خارج شده است. صنعت چسب به صورت گسترده اي در حال رشد مي‌باشد و تعداد محدودي وسايل مدرن ساخت بشر وجود دارد كه از چسب در آنها استفاده نشده است. در اتصالات اغلب وسايل از يك جعبه بسيار ساده غلات گرفته تا هواپيماي پيشرفته بوئينگ 747 از چسب استفاده شده است.
امكانات بشر مي‌تواند بوسيله چسب‌ها اصلاح گردد. اين مطلب ، شامل استفاده از سيمان‌هاي سخت شده توسط UV در دندانپزشكي و سيمان‌هاي پيوند آكلريليك در جراحي استخوان مي‌باشد. پيشرفت جديدي كه اخيرا در كاربرد چسب حاصل گشت، اتصال ريل‌هاي فولادي و ترامواي جديد شهر منچستر بود. چسب‌ها نه تنها براي موادي كه بايستي چسبانده و بهم پيوسته شوند، بلكه در ايجاد چسبندگي براي موادي از قبيل جوهر تحرير ، رنگها و ساير سطوح پوششي ، وسايل بتونه كاري و وجوه مياني در مواد تركيبي از قبيل فولاد يا بافت پارچه ، در تايرهاي لاستيكي و شيشه يا الياف در پلاستيك‌ها ضروري هستند.
اجزاي تشكيل دهنده چسب‌ها
مواد پليمري
چسب‌ها ، همگي حاوي پليمر هستند يا پليمرها در حين سخت شدن چسب‌ها بوسيله واكنش شيميايي پليمر شدن افزايشي يا پليمر شدن تراكمي حاصل مي‌شوند. پليمرها به چسب‌ها قدرت چسبندگي مي‌دهند. مي‌توان آنها را به صورت رشته‌هايي از واحدهاي شيميايي همانند كه بوسيله پيوند كووالانسي به هم متصل شده‌اند، در نظر گرفت.
پليمرها در دماهاي بالا روان مي‌گردند و در حلال‌هاي مناسب حل مي‌گردند. خاصيت روان شدن آنها در چسب‌هاي حرارتي و خاصيت حل شوندگي آنها در چسب‌هاي بر پايه حلال ، يك امر اساسي مي‌باشد. پليمرهاي شبكه‌اي در صورت گرم شدن جريان نمي‌يابند، ممكن است در حلال‌ها متورم گردند، ولي حل نمي‌شوند. تمامي چسب‌هاي ساختماني ، شبكه‌اي هستند، زيرا اين مورد خزش (تغيير شكل تحت بار ثابت) از بين مي‌برد.
افزودنيهاي ديگر
بسياري از چسب‌ها ، علاوه بر مواد پليمري داراي افزودنيهايي هستند از قبيل:
مواد پايدار كننده در برابر تخريب توسط اكسيژن و UV.
مواد نرم كننده كه قابليت انعظاف را افزايش مي‌دهد و دماي تبديل شيشه‌اي (Tg ) را كاهش مي‌دهد.
مواد پر كننده معدني كه ميزان انقباض در سخت شدن را كاهش مي‌دهد و خواص روان شدن را قبل از سخت شدن تغيير مي‌دهد و خواص مكانيكي نهايي را بهبود مي‌بخشد.
مواد تغليظ كننده.
معرف هاي جفت كننده سيلاني.