تئوريهاي چسبندگي
تئوريهاي چسبندگي
درباره چسبندگي شش تئوري وجود دارد كه عبارتند از:
تئوري جذب فيزيكي
جذب فيزيكي شامل نيروهاي واندروالسي در بين سطوح ميباشد كه در بر گيرنده جاذبههاي بين دو قطبيهاي دائم و دو قطبي القايي و نيروهاي لاندن ميباشد.
تئوري جذب شيميايي
تئوري پيوند شيميايي در مورد چسبندگي ، بر اساس تشكيل پيوندهاي كووالانسي ، يوني و هيدروژني بين سطح ميباشد. مداركي مبني بر اينكه پيوندهاي كووالانسي با عوامل جفت كنندگي سيلاني تشكيل ميشود، وجود دارد و ممكن است كه چسبها شامل گروههاي هيدروكسي يا آمين باشند كه با اتمهاي هيدروژن فعال از قبيل گروههاي هيدروكسيل ، اگر چوب يا كاغذ اجزا مورد عمل باشند، پيوند هيدروژني ايجاد ميكنند.
تئوري نفوذ
تئوري نفوذ اين ديدگاه را مطرح ميكند كه پليمرها هنگام تماس ممكن است در همديگر نفوذ كنند. بنابراين مرز دروني سرانجام برداشته ميشود و نفوذ پليمرها در صورتي اتفاق ميافتد كه زنجيرهاي متحرك و سازگار باشند. به عبارت ديگر ، دما بايد از دماي تبديل شيشهاي بالاتر رود.
تئوري الكتروستاتيك
تئوري الكتروستاتيك ، از اين طرح سرچشمه گرفته است كه وقتي دو فلز در تماس با يكديگر باشند، الكترونها از يكي به ديگري منتقل ميشوند و بنابراين يك لايه مضاعف الكتريكي تشكيل ميگردد كه نيروي جذب را نشان ميدهد. چون پليمرها ، نارسانا هستند، مشكل به نظر ميرسد كه اين تئوري براي چسبها كاربرد داشته باشد.
تئوري پيوند دروني مكانيكي
اگر سطحي را كه ميخواهيم روي آن چيزي بچسبانيم، داراي سطحي نامنظم باشد آنگاه ممكن است چسب در ناهمواريهاي سطح ، قبل از سخت شدن داخل شود. اين ايده ، باعث ظهور اين تئوري شد كه به اتصالات چسب با مواد متخلخل از قبيل چوب و نسوجات بسط داده شد. مثالي از اين قبيل ، عبارت از استفاده از اتو در لايه چسب و در لباس ميباشد. لايه چسبها ، حاوي چسبهاي ذوبي هستند كه پس از ذوب در پارچه نفوذ ميكنند.
تئوري لايه مرزي ضعيف
تئوري لايه مرزي ضعيف ، پيشنهاد ميكند كه سطوح تميز ، پيوندهاي قويتري با چسب ايجاد ميكنند. اما برخي آلودگيها از قبيل زنگ و روغن يا گريسها ، لايه اي ايجاد ميكنند كه چسبندگي ضعيفي دارد. همه آلودگيها ، لايه مرزي ضعيف تشكيل نميدهند، زيرا در برخي حالات ، آنها توسط چسب حل خواهند شد. در اين محدوده ، چسبهاي ساختماني آكريليك ، برتر از اپوكسيدها هستند و اين ، بدليل توانايي آنها براي حل كردن روغنها و گريسها ميباشد.
آماده سازي سطح براي چسبندگي
آماده سازي نامناسب يا نادرست سطح ، احتمالا دليل عمده شكسته شدن اتصالات چسبي ميباشد. آماده سازي سطح يك جسم با روشهاي زير انجام ميگيرد: روش هاي سائيدگي ، استفاده از حلالها ، تخليه شعله وكرونا ، حك كردن تفلون ، حك كردن فلزات ، آندي كردن فلزات ، استفاده از چند سازه ها.