دماي جوش
در ميان هيدروكربنها ، به نظر ميرسد كه عوامل تعيين كننده دماي جوش ، عمدتا وزن مولكولي و شكل مولكول باشند. در الكلها ، با افزايش تعداد كربن ، دماي جوش بالا ميرود و با شاخهدار كردن زنجير ، دماي جوش پايين ميآيد، اما نكته غير عادي در مورد الكلها اين است كه آنها در دماي بالا به جوش ميآيند. اين دماي جوش بسيار بالاتر از دماي جوش هيدروكربنها با وزن مولكولي يكسان است و حتي از دماي جوش بسياري تركيبها با قطعيت قابل ملاحظه بالاتر است.
دماي جوش بالاي آنها ، به علت نياز به انرژي بيشتر براي شكستن پيوندهاي هيدروژني است كه مولكولها را در كنار هم نگه داشتهاند.
حل شدن الكلها
رفتار الكلها بعنوان حل شده نيز توانايي آنها براي تشكيل پيوندهاي هيدروژني را منعكس ميكند. برخلاف هيدروكربنها ، الكلهاي سبك با آب امتزاجپذيرند. از آنجا كه نيروهاي بين مولكولي الكلها همانند نيروهاي بين مولكولي آب است، دو نوع مولكول با يكديگر قابل اختلاط هستند. انرژي لازم براي شكستن يك پيوند هيدروژني بين دو مولكول آب يا دو مولكول الكل ، با تشكيل يك پيوند هيدروژني بين يك مولكول آب و يك مولكول الكل تامين ميشود.
ذوب:
تقريباً تمام جامدات و مايعات با بالا رفتن دما منبسط مي شوند. بر اساس تئوري جنبشي، وقتي دماي جامد را بالا مي بريم، سرعت ذره هاي ان افزايش مي يابد و ذره ها با يكديگر بيشتر برخورد مي كنند و اين برخورد با نيروي بيشتري صورت مي گيرد. به اين ترتيب، ذره ها از يكديگر دورتر مي شوند و اگر دماي جامد را به اندازه كافي بالا ببريم، ذره ها به اندازه كافي از يكديگر فاصله مي گيرند به طوري كه بعضي از آنها از كنار يكديگر مي گذرند و آرايش منظم حالت جامد فرو مي ريزد. وقتي چنين تغييري صورت مي گيرد مي گوييم جامد ذوب شده است.
در مخلوطي از حالتهاي جامد و مايع در يك ظرف سربسته، بين مولكولهاي جامد و مايع، تعادل ديناميك وجود دارد. هر حالت همچنين با بخار خود در تعادل است. از آنجا كه فقط يك نوع بخار وجود دارد، جامد و مايع فشار بخار يكسان دارند. درواقع ، دماي ذوب دمايي است كه فشار بخار جامد و فشار بخار مايع برابرند.
دماي ذوب يك ماده به نيروهاي بين مولكولي در ان ماده بستگي دارد. دماي ذوب موادي كه نيروهاي بين مولكولي ضعيف دارند، پايينتر از دماي ذوب موادي است كه نيروي بين مولكولي قوي دارند. پس مواد غيرقطبي با جرمهاي مولي كم نسبت به مواد قطبي با جرمهاي مولي مشابه دماي ذوب پايين تري دارند.
اما فشار بخار بعضي جامدات در دماي اتاق زياد است به طوري كه اگر در ظرف سربسته اي نگهداري نشوند، به سرعت تبخير مي شوند. چنين موادي بدون اينكه مايع شوند به طور مستقيم از جامد به گاز تبديل مي شوند. اين فرآيند را تصعيد مي گويند.
فشار بخار نفتالين نيز در دماي اتاق به اندازه كافي بالا است طوريكه در دماي اتاق تصعيد مي شود.
نفتالن يا نفتالين يك ماده بلوري بي رنگ با نقطه ي ذوب 80 درجه سانتيگراد مي باشد. نفتالن را در قديم به عنوان دفع كننده بيد و حشره كش به كار مي بردند.
نفتالين داراي فرمول C10H8 و ساختار بنزني مي باشد. يعني دو تا حلقه ي شش گوشه اي بنزني است كه به يكديگر متصل شده اند و زواياي پيوندي در حلقه ها برابر 120 درجه مي باشد. بنابراين نفتالين جزء تركيبات آروماتيك (معطر) مي باشد.
نفتالين از بين جامدات بلوري مختلف در خانواده ي جامدات مولكولي طبقه بندي مي شود. ذرات تشكيل دهنده آن مولكولهاي ناقطبي و نيروهاي بين مولكولي واندروالسي در آن از نوع نيروهاي ضعيف دو قطبي لحظه اي مي باشد. درنتيجه اين ماده داراي نقطه ذوب نسبتاً پايين و نارسانا مي باشد.
نفتالين از قطران زغال سنگ بدست مي آيد اما مي توان به روشهاي شيميايي آن را سنتز (درست) كرد.